Monday, 7 July 2014

శతకసౌరభాలు -3 మారన భాస్కరశతకము - 4


శతక సౌరభాలు -3
                        
                                మారన        భాస్కరశతకము - 4




భ్రష్టున కర్ధవంతులగు బాంధవు లెందరు గల్గినన్ నిజా
దృష్టము లేదు గావున దరిద్రతఁ బాపగ లేరు, సత్కృపా
దృష్టిని నిల్పి లోకుల కతి స్ధిర సంపద లిచ్చు లక్ష్మి యా
జ్యేష్ట కదేటికిం గలుగఁ జేయదు తోడనె పుట్టి భాస్కరా !
       

                      భాస్కరా ! అదృష్టము లేని వానికి  భాగ్యవంతులైన బంధువులు ఎందరున్నను వానికి భాగ్యరేఖ లేనందువల్ల వాడి దరిద్రాన్ని ఎవరూ పోగొట్టలేరు. ఎందుకంటే  ప్రజలందరకు చల్లని చూపుతో శాశ్వతమైన సంపదలనిచ్చెడి లక్ష్మీదేవి తన తోడబుట్టిన జ్యేష్టాదేవి కి మాత్రం  ఏమీ  సహాయం చేయలేకపోయింది కదా !


మదిఁ దను నాసపడ్డ యెడ మంచి గుణోన్నతుఁ డెట్టి హీనునిన్
వదలడు మేలుపట్టున నవశ్యము మున్నుగ నాదరించుగా
త్రిదశ విమాన మధ్యమునఁ దెచ్చి కృపామతి సారమేయమున్
మొదల నిడండె ధర్మజుడు మూఁగి సురావళి చూడ భాస్కరా !


                              భాస్కరా ! గుణవంతుడైన వాడు తన్ను నమ్ముకున్నవాడు ఎంత పనికి మాలిన నీచుడైనా వాడిని విడిచిపెట్టడు. అవకాశమొచ్చినప్పుడు వాడిని  పైకి తీసుకొని ఆదరిస్తాడు. ఎలాగంటే ఆనాడు ధర్మరాజు  స్వర్గానికి వెళుతూ , తన్ను నమ్మి వెంట వస్తున్న కుక్కను ముందుగా దేవతా విమానం ఎక్కించి ,  దేవతలందర్నీ ఆశ్చర్యపరిచాడు కదా !


మాటల కోర్వజాల డభిమాన సమగ్రుడు  ప్రాణహానియౌ
చోటుల నైనఁ దాఁ నెదురు చూచుచు నుండుఁ  గొలంకు లోపల
న్నీటమునింగి నప్పుడతి నీచము లాడిన రాజరాజు పో
రాటమొనర్చి నేల బడ డాయెనె భీముని చేత భాస్కరా !

                      భాస్కరా ! అభిమానధనుడైన వాడు ప్రాణాలనైనా విడుస్తాడు కాని మాట పడడు. ఎలాగంటే కురుక్షేత్ర యుద్ధం చివరలో ప్రాణభయం తో మడుగున దాగిన దుర్యోధనుడు పాండవులు పలుకుతున్న అవమానకర మాటలను సహించలేక వెలుపలికి వచ్చి , భీముని చేతిలో మరణించాడు కదా !

మానవనాథుఁ డాత్మరిపు మర్మమెరింగిన వాని నేలినం
గాని జయింపలే డరుల గార్ముకదక్షుడు రామభద్రుఁడా
దానవ నాయకున్ గెలువఁ దానెటు లోపుఁ దదీయ నాభికా
స్ధాన సుధ న్విభీషణుడు తార్కొని చెప్పకయున్న భాస్కరా !

                         భాస్కరా ! రాజు శత్రువు యొక్క రహస్యాలు తెలుసుకుంటే గాని  త్వరగా విజయాన్ని సాధించలేడు. ఎందుకంటే  గొప్పధనుర్విద్యానైపుణ్యం కల్గినప్పటికీ శ్రీ రామచంద్రుడు రావణుని సంహరించడానికి విభీషణుని నుండి రావణుని  నాభి యందలి అమృతభాండ  రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాల్సి వచ్చింది కదా !

మును పొనరించు పాతక మమోఘము జీవులకెల్ల బూని యా
వెనుకటి జన్మమం దనుభవింపక దీరదు , రాఘవుండు వా
లిని బడవేసి తామగుడ లీల యదూద్భవుడై కిరాతుచే
వినిశిత బాణపాతమున వీడ్కొనడే తన మేను భాస్కరా !

                          భాస్కరా !  ఎంతటి వారికైనా పూర్వజన్మ  సంచిత చేసిన పాపాన్ని  తర్వాత జన్మలో అనుభవింపక తప్పదు.  శ్రీ రామచంద్రుడు వాలిని  అన్యాయం గా చంపిన పాపానికి తరువాత  కృష్ణావతారం లో కిరాతుని బాణానికి  తనప్రాణాన్ని వదిలేశాడు గదా !

మానిని చెప్పు నట్లెఱుక మానిన వాఁడటు చేసినన్ మహా
హాని ఘటించు నే ఘనుని కైన నసంశయ ముర్విపైఁ గృపా
హీనతఁ బల్కినన్ దశరధేశ్వరుఁ డంగన మాటకై గుణాం
భోనిధి రాముఁబాసి చనిపోవఁడె శోకము తోడ భాస్కరా !

                              భాస్కరా ! ఎంత గొప్పవాడైనా  ఆడదాని చెప్పుడు  మాటలను విని నడుచుకుంటే ఆపదలను పొందుతాడు . దీనిలో సందేహమే లేదు. పూర్వము దశరథుడు కైకేయి మాట విని శ్రీరాముని అడవికి  పంపి  , ఆ దుఖం తోనే మరణించాడు కదా !

రాకొమరుల్ రసజ్ఞుని దిరంబుగ  మన్నన నుంచినట్లు భూ
లోకమునందు మూఢుఁ దమ లోపల నుంపరు ,నిక్కమే కదా !
చేకొని ముద్దుగాఁ జదువు చిల్కను బెంతురు గాక పెంతురే
కాకము నెవ్వరైన,  శుభకారణ సన్ముని సేవ్య భాస్కరా !

                     శుభములకు మూలకారణమైన వాడా  ! మునీశ్వరులచే పూజించబడు భాస్కరా !  మానవులు  ముద్దుగా మాటలు చెప్పే చిలుకను పెంచుకుంటారు కాని కాకిని పెంచరు కదా. అలాగే రాజులు కూడ  రసజ్ఞుడైన కవిని తన ఆస్థానం లో   మన్నించి ,గౌరవిస్తారు కాని మూఢుని చేర దీయలేరు కదా !

                                        లోకములోన దుర్జనుల లోతు నెఱుంగక చేరరాదు సు
శ్లోకుడు జేరినం గవయఁజూతురు చేయుదు రెక్కసక్కెముల్
కోకిలఁ గన్నచోట గుమిగూడి యసహ్యపు గూతలార్చుచున్
గాకులు తన్నవే తరిమి కాయము తల్లడమంద భాస్కరా !

                          భాస్కరా ! ఈ లోకంలో మంచివాడు  దుర్మార్గుల స్వభావాన్ని తెలసుకోకుండా వారి చెంతకు వెళ్ళరాదు. అలా వెళితే దుర్మార్గులు  మూకుమ్మడిగా  సజ్జనుని పై దాడి , గేలి చేస్తారు. కోకిలను చూచిన కాకులు  కారుకూతలు కూస్తూ  , ఆ కోకిలను కమ్ముకొని,  గోళ్ళతో రక్కుతూ గాయపరుస్తాయి కదా !    

వంచన  యింత లేక యెటువంటి మహాత్ముల నాశ్రయించినన్
గొంచెమె కాని మేలు సమ గూడ డదృష్టము లేనివారికిన్
సంచితబుద్ధి బ్రహ్మ ననిశంబును వీపున మోచునట్టి రా
యంచకుఁ దమ్మితూండ్లు దిననాయె గదా ఫలమేమి భాస్కరా !

                             భాస్కరా !  గొప్పవారిని ఆశ్రయించి మనం  మనస్ఫూర్తిగా   ఎంత సేవించినా, ప్రాప్తమున్నంతవరకే ఫలం లభిస్తుంది కాని  అంతకు మించి ఆవగింజంతైనా లభించదు. లోకాలను సృష్టించే ఆ బ్రహ్మదేవునకు వాహనమైన కూడ రాజహంసకు తామరతూండ్లే ఆహారమైనాయి కదా !

వలనుగఁ గానలందుఁ బ్రతివర్షమునం బులి నాలుగైదు పి
ల్లఁలగను దూడనొక్కటి నిలం గను ధేనువు రెండు మూడునే
డుల కటులైన బెబ్బులి కుటుంబము లల్పములాయె నాలమం
దలు గడువృద్ధిఁ జెందవె యధర్మము ధర్మము దెల్ప భాస్కరా !

                              భాస్కరా ! ఎప్పుడైనా అధర్మం మీద ధర్మమే గెలుస్తుంది .నిలుస్తుంది కూడ. ఎలాగంటే అడవిలో ఉండే పెద్దపులి ప్రతి సంవత్సరం నాలుగైదు పిల్లలను కంటూ ఉంటుంది.    మనదొడ్లో ఆవు  రెండు మూడు సంవత్సరాలకు ఒక దూడను పెడుతుంది . అయినా గో వంశమే వృద్ధి చెందుతోంది గాని బెబ్బులి వంశం వృద్ధి చెందటం లేదు కదా !

వానికి విద్య చేత సిరివచ్చె నటంచును విద్య నేర్వగాఁ
బూనిన బూనుఁ గాక తన పుణ్యము చాలక భాగ్యరేఖకుం
బూనగ నెవ్వఁడోపు  సరిపో చెవి పెంచునుగా కదృష్టతా
హీనుడు కర్ణభూషణము లెట్లు గడింపగ నోపు భాస్కరా !

                    భాస్కరా ! ఒకడు బాగా చదువుకోవడం మూలంగా  బాగా సంపాదిస్తున్నాడని వేరొకరు కూడ బాగా చదువుకోవచ్చుకాని వానికి అదృష్టం చాలకపోతే డబ్బును సంపాదించలేడు. లాగంటే చెవికి రంధ్రాన్ని పెద్దదిగా చేసుకోవచ్చుకాని  కర్ణ కుండలాలను సాధించుకోవడం కష్టం కదా !

వలవదు క్రూర సంగతి యవశ్యమొకప్పుడు సేయంబడ్డచో
గొలదియె కాని యెక్కువలు గూడవు , తమ్ములపాకు లోపలం
గలసిన సున్నమించుకయ కాక మఱించుక ఎక్కువైనచో
నలుగడఁ జుఱ్ఱుజుఱ్ఱు మని నాలుక పొక్కకయున్నె భాస్కరా !

                    భాస్కరా !  చెడ్డవానితో స్నేహము ఎప్పుడూ చేయకూడదు అంతగా చేయాల్సివచ్చినా పరిమితం గా చేయాలి లేకపోతే  అపాయమే. తమలపాకు లోకి సున్నం కొంచెం రాసుకుంటే నోరు పండుతుంది కాని ఎక్కువైతే నాలుక పొక్కుతుంది కదా !

సార వివేక వర్తనల సన్నుతి కెక్కిన వారి లోపలం
జేరిన యంత మూఢులకుఁ జేపడ దానడ యెట్టులన్నఁ గా
సారములోన హంసముల సంగతి నుండెడి కొంగపిట్ట కే
తీరున గల్గనేర్చును దదీయగతుల్ దలపోయ భాస్కరా !

                      భాస్కరా ! మూర్ఖుడు మంచివారితో కలిసి తిరిగినను వాడికి మంచిలక్షణాలు రావు.  సరస్సులో హంసలతో కలిసి కొంగలు సంచరించి నంత మాత్రాన హంసల నడకలు కొంగలకు రావు కదా !

సిరి గల వాని కెయ్యెడలఁ జేసిన మేలది నిష్భలంబగున్
నెఱి గుఱి కాదు పేదలకు నేర్పునఁ జేసిన సత్ఫలంబగున్
వఱపున వచ్చి మేఘుండొక వర్షము వాడిన చేలమీదటం
గురిసినఁ గాక యంబుధుల గుర్వగ నేమి ఫలంబు భాస్కరా !

                          భాస్కరా ! ధనవంతునికి మనం ఎంత సహాయం చేసినా అది  ప్రయోజన రహితమే అవుతుంది. అదే సహాయం పేదవానికి చేస్తే ప్రయోజనం ఉంటుంది. ఎలాగంటే మేఘుడు  వచ్చి  వాడిన చేల మీద వర్షాన్ని కురిపిస్తే ప్రయోజనం ఉంటుంది కాని సముద్రం లో వాన కురవడం వలన ప్రయోజనం లేదు కదా !

స్ధిరతర ధర్మవర్తన బ్రసిద్ధికి నెక్కిన వాని నొక్క ము
ష్కరుఁ డతి నీచవాక్యములఁ గాదని పల్కిన నమ్మహాత్ముడుం
గొఁఱత వహింపడయ్యెడ, నకుంఠిత పూర్ణ సుధాపయోధిలో
నరుగుచు  గాకి రెట్ట యిడి నందున నేమి కొఱంత భాస్కరా !

                     భాస్కరా ! ఒక మంచివానిని  నీచుడొకడు అతి హీనముగా నిందించినను      ఆ  మహనీయునకు ఎటువంటి అవమానం  ఉండదు . కాకి ఆకాశం లో ఎగురుతూ  సముద్రం లో రెట్ట వేసినంత మాత్రాన  సముద్రానికి వచ్చిన కొరత ఏముంటుంది.

  ఇంచుక నేర్పుచాలక విహీనతఁ జెందిన నాకవిత్వమున్
         మించు వహించె నీకతన మిక్కిలి యెట్లనఁ దోలుబొమ్మలున్
మంచి వివేకి వాని తెర మాటున నుండి ప్రశస్తరీతి నా
                డించిన నాడవే జనుల డెందము నింపవె ప్రీతి భాస్కరా !    (109 )

                       భాస్కరా ! నేర్పరి యైన వాడు తెరచాటు నుండి తోలు బొమ్మల నాడించి , ప్రజల మనస్సులను రంజిల్ల చేసినట్టు కవిత్వం వ్రాయడం లో ఏ మాత్రం నైపుణ్యం లేని   నాకవిత్వం  నీ కారణం చేతనే ప్రసిద్ధి పొందింది. అంటూ ముగించాడు మారన  తన భాస్కర శతకాన్ని.

                                                 ఇది భాస్కర శతకము. తేజస్వినీ వ్యాఖ్యా సహితము

                                                                       సంపూర్ణము.



*********************************************************************************

Sunday, 29 June 2014

శతకసౌరభాలు -3 మారన భాస్కర శతకము -3


శతక సౌరభము - 3
                       

                         మారన     భాస్కర శతకము - 3

                                          
                                                             आरोग्यं भास्करादिच्छेत्


చదువది ఎంత గల్గిన రసజ్ఞత ఇంచుక చాలకున్న నా
చదువు నిరర్ధకంబు గుణ సంయుతులెవ్వరు మెచ్చ రెచ్చటం
బదునుగ మంచికూర నలపాకము చేసిననైన నందు నిం
పొదవెడు నుప్పులేక రుచి పుట్టగ నేర్చునటయ్య భాస్కరా !

                           భాస్కరా ! ఎంత విద్యావంతుడైన  చదివిన విద్యయందలి సారమును తెలుసుకోలేనియెడల ఆ చదువు నిరర్ధకమే అవుతుంది. విద్యామర్మము నెరుగని విద్వాంసుడు వాసనలేని పూవు వంటి వాడే. అందుకే ప్రహ్లాదుడు  ‘చదువులలోని మర్మమెల్ల చదివితి తండ్రీ ‘ అంటాడు .  నిరర్ధకమైన చదువును గుణవంతులు మెచ్చుకోలేరు కదా. నలుని వంటివాడు వంటచేసినను ఆ వంటలో  ఇంచుక ఉప్పు వేయకపోతే రుచిఉండదు కదా !


దక్షుడు లేని ఇంటికిఁ బదార్ధము వేఱొక చోట నుండి వే
లక్షలు వచ్చుచుండినఁ పలాయనమై  చను గల్లగాదు , ప్ర
త్యక్షము వాగులున్ వఱద లన్నియు వచ్చిన నీరు నిల్చునే
యక్షయమైన గండి తెగినట్టి తటాకము లోన భాస్కరా !

                         భాస్కరా !  నిర్వహణా సామర్ధ్యం  లేని యజమాని  ఇంటికి ద్రవ్యము వేరొకచోటు నుంచి లక్షలు లక్షలు గా వచ్చినా కూడ వ్యర్ధంగా ఖర్చయి పోతుందే కాని  పైసా కూడ మిగలదు. ఏవిధంగానంటే గండి పడిన చెఱువులోకి ఎన్ని  వాగులు, వంకలు వచ్చి చేరినా ఒక్కచుక్క కూడ నీరు నిలవదు కదా !


దాన పరోపకార గుణ ధన్యత చిత్తములోన నెప్పుడున్
లేని వివేక శూన్యునకు లేములు వచ్చిన వేళ , సంపదల్
పూనినవేళ , నొక్క సరి పోలును , జీకున కర్ధరాత్రి యం
దైన నదేమి ,పట్టపగలైన నదేమియు లేదు భాస్కరా !


                 భాస్కరా !          పుట్టుగ్రుడ్డికి పగలు రాత్రి సమానమే కదా. అట్లాగే పరోపకార లక్షణమే లేని  మూర్ఖునికి ,  (ఇతరుల కొఱకు దానం చేయడం అలవాటు లేని పిసినారి కి )   పేదరికమున్నా , సంపదలు కలిసొచ్చినా వచ్చే పెద్దతేడా ఏముండదు కదా !


దానము సేయగోరిన వదాన్యున కీయఁగ శక్తి లేనిచో
నైనఁ బరోపకారమునకై యొక దిక్కున దెచ్చియైన నీఁ
బూనును ,మేఘుఁడంబుధికి బోయి జలంబులదెచ్చి యీయడే
వాని సమస్తజీవులకు వాంఛిత మింపెసలార భాస్కరా !

                        భాస్కరా ! దానం చేయడానికి అలవాటుపడిన దాత తన దగ్గర లేకపోయినా  ఇంకొకచోటు నుండి తెచ్చి మరీ  దానం చేస్తాడు . ఏ విధంగా నంటే  మేఘుడు సముద్రానికి వెళ్లి నీరు తీసుకొచ్చి వర్షాన్ని కురిపించి జీవులను ఆనందపరస్తున్నాడు కదా !


               దానము సేయనేరని యధార్మికు సంపద యుండి యుండియున్
         దానె పలాయనంబగుట తథ్యము , బూరుగు మ్రాను గాచినన్
దాని ఫలంబు లూరక వృథా పడిపోవవె యెండి గాలిచేఁ
గానలలోన నేమిటికిఁ గాక యభోజ్యములౌట భాస్కరా!

                      భాస్కరా ! దానం చేయడానికి చెయ్యి రాని అధార్మికుని యొక్క సంపద ఎవ్వరికీ ఉపయోగ పడకుండా కొంతకాలానికి నశించిపోతుందనేది సత్యం . ఎందుకంటే బూరుగు చెట్టు కాయలు పండినను అవి తినకూడనివి అవడం వలన , ఎండి  గాలిలో కలిసి ఎగురు కుంటూ  పోవడం మనం చూస్తూనే న్నాం కదా !


నడవక చిక్కి లేమి యగు నాడు నిజోదర పోషణార్ధమై
             యడిగి భుజించుటల్ నరుల కారయ వ్యంగ్యము కాదు పాండవుల్
    గడు బలశాలు లేవురు నఖండ విభూతిఁ దొలంగి భైక్ష్యముల్
గుడువరె యేకచక్రపురిఁ గుంతియు దారొకచోట భాస్కరా !

                  భాస్కరా  ! జరుగుబాటు లేక పేదరికం  కమ్ముకున్నప్పుడు కడుపు నింపుకోవడానికి మానవులు పరులను యాచించడం లో  తప్పులేదు.ఎందుకంటే గొప్పబలవంతులైన పాండవులే సంపద అంతా కోల్పోయిన రోజుల్లో తల్లి కుంతీ దేవి తో కలిసి ఏకచక్రపురం లో ఉంటూ భిక్షాన్నం తోనే జీవించారు కదా!


 పండితులైన వారు దిగువందగ నుండగ నల్పుఁ డొక్కడు
నుద్దండతఁ బీఠమెక్కిన బుధప్రకరంబుల కేమి యెగ్గగున్ ,
గొండొక కోతి చెట్టుకొన కొమ్మల నుండగఁ గ్రింద గండ భే
రుండ మదేభ సింహ నికురంబము లుండవె చేరి భాస్కరా!

                    భాస్కరా ! పండితులైన వారందరు  క్రింద కూర్చొని ఉండగా ఒక అల్పుడొకడు అగ్రాసనం మీద కూర్చొన్నంత మాత్రాన పండితుల కొచ్చిన అవమాన మేమీ లేదు. ఎందుకంటే మదపు టేనుగులు , సింహాలు , గండభేరుండాది పక్షులు  చెట్లక్రింద డగా , చెట్ల కొన కొమ్మల మీద కోతి తిరుగుతూనే ఉంటుంది కదా!   


పరహితమైన కార్యమతి భారము తోడిది యైనఁ బూను స
            త్పురుషుడు లోకముల్పొగడ బూర్వము నందొక ఱాలవర్షమున్
గురియగఁ జొచ్చినన్ గదిసి గొబ్బున గోజన రక్షణార్ధమై
గిరి నొక కేల నెత్తెనట కృష్ణుడు ఛత్రము భాతి భాస్కరా!

                     భాస్కరా! పరులకు ప్రయోజనం కల్గించే పని ఎంత కష్టమైనాదైనా కాని మంచివాడు  లోకం మెచ్చేటట్లుగా  ఆపనిని పూర్తి చేస్తాడు. పూర్వము ఱాళ్ల వర్షం కురుస్తుంటే శ్రీకృష్ణుడు గోవర్ధన పర్వతాన్ని ఒక చేతితో గొడుగు వలే ఎత్తి పట్టి , గోవులను , గోపాలకులను రక్షించాడు కదా!


పూనిన భాగ్యరేఖ చెడిపోయిన పిమ్మట నెట్టి మానవుం
డైనను వాని నెవ్వరుఁ బ్రియంబునఁ బల్కరు పిల్వ రెచ్చటం
దానది యెట్లొకో యనినఁ దథ్యము పుష్పము వాడి వాసనా
హీనత నొందియున్నయెడ నెవ్వరు ముట్టుదురయ్య భాస్కరా !

                           భాస్కరా !  మానవుడు ఎంత గొప్పవాడైనను అదృష్టం ముఖం చాటు చేస్తే ఇక ఎవరు అతన్ని పల్కరించరు. ఎక్కడకు పిలవరు. ఏ విధంగా నంటే పువ్వు  వాడిపోయి , వాసన కోల్పోయిన తర్వాత దాని నెవరూ  ఆదరించరు కదా !

పూరిత సద్గుణంబు గల పుణ్యున కించుక రూప సంపదల్
దూరములైన  వాని యెడ దొడ్డగఁ జూతురు బుద్ధిమంతులె
ట్లారయ గొగ్గులైన మఱి యందలి మాధురిఁ జూచి కాదె ఖ
      ర్జూర ఫలంబులం బ్రియము చొప్పడ లోకులు గొంట భాస్కరా !

                   భాస్కరా ! సద్గుణ వంతునకు  అందము లేకపోయినను బుద్ధిమంతులు అతనిని గౌరవిస్తారు. ఖర్జూరకాయ మీద గొగ్గులున్నను (ముడతలుగా ఉన్నను )  దానికి గల మాధుర్యము చేతనే గదా దానిని అందరూ కొంటూ వుంటారు.                        

బంధుర సద్గుణాఢ్యుఁడొక పట్టున లంపట నొందియైన దు
    స్సంధిఁ దలంప డన్యులకుఁ జాల హితం బొనరించు గాక, శ్రీ
గంధపుఁ జెక్క రాగిలుచుఁ గాదె శరీరుల కుత్సవార్ధమై
          గంధము లాత్మఁబుట్టు దఱుగంబడి యుండుట లెల్ల భాస్కరా !

                 భాస్కరా !  గుణవంతుడు తాను కష్టాలను అనుభవిస్తున్నా, ఇతరులకు మేలు చేయడానికే చూస్తాడు కాని కీడు తలపెట్టడు. ఏ విధంగా నంటే గంధపు చెక్క తాను అరిగి, కరిగి పోతూ కూడ  పరిమళాలను వెదజల్లుతూ మానవులకు ఉత్సవ సమయాలలో  ఆనందాన్ని అందిస్తోంది కదా!


బలము దొలంగు కాలమునఁ బ్రాభవ సంపదలెంత ధన్యుడున్
నిలుపు కొనంగ నోపడది నిశ్చయ మర్జునుఁ డీశ్వరాదులం
గెలిచినవాడు బోయలకు గీడ్పడి చూచుచుఁ గృష్ణు భార్యలం
బలువుర నీయడే నిలువబట్ట సమర్ధుడు గాక భాస్కరా !

                    భాస్కరా ! దైవబలము తొలగిపోయిన కాలంలో ఎంత గొప్పవాడైనను వైభవ ప్రాభవాలను నిలుపు కోలేడు. ఎందుకంటే ఈశ్వరుడు మొదలైన  వాళ్లను కూడ గెలిచిన అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుని మరణానంతరం అడవిలో అటకాయించిన బోయలను అడ్డుకోలేక , శ్రీకృష్ణుని అంతపురకాంతలను కాపాడలేక  అనేకమందిని బోయలకు అప్పగించాడు కదా !     

బలయుతుడైన వేళ నిజబంధుడు తోడ్పడు గాని యాత డే
 బలము తొలంగెనేని తన పాలిట శత్రు , వదెట్లు పూర్ణుడై,
జ్వలనుడు  కాన గాల్చుతరి సఖ్యము చూపును వాయుదేవుడా
బలియుడు సూక్ష్మదీపమగు పట్టున నార్పదె గాలి భాస్కరా !

                    భాస్కరా ! మానవుడు  ఆర్ధికం గా, శారీరకంగా బలంగా ఉన్నప్పుడు బంధువులు సహాయంగా  అతని వెంటే ఉంటారు కాని బలహీనుడైతే అందరూ అతనికి శత్రువులు గా మారిపోతారు. ఎలాగంటే జాజ్వల్యమాన ప్రకాశంతో అగ్నిహోత్రుడు అడవిని  కాల్చేటప్పుడు వాయుదేవుడు  స్నేహితుడై సహకరిస్తాడు. కాని ఆ  అగ్నిహోత్రుడే చిన్న దీపం గా ఉన్నప్పుడు  వాయువే శత్రువై ఆ దీపాన్ని ఆర్పివేస్తాడు కదా !

భుజబల శౌర్యవంతులగు పుత్రులఁ గాంచిన వారి కెయ్యేడన్
నిజహృదయేప్సితార్ధములు నిక్కము చేకురుఁ గుంతి దేవికిన్
విజయబలాఢ్యుఁ డర్జునుడు  వీర పరాక్రమ మొప్ప దేవతా
              గజమునుఁ దెచ్చి తల్లి వ్రత కార్యము దీర్పఁడె తొల్లి భాస్కరా!    (76 )

                 భాస్కరా ! భుజ బల పరాక్రమవంతులైన కుమారులను గన్నవారికి అనుకున్న కోరికలు తీరిపోతాయి. ఇది నిజము . ఎందుకంటే కుంతీదేవి కి పరాక్రమ సంపన్నుడైన అర్జునుని వంటి కుమారుడు కలిగాడు కాబట్టే   దేవలోకం నుండి ఐరావతాన్ని తీసుకొచ్చి ,  తల్లి చేసే వ్రతాన్ని నిర్విఘ్నంగా పూర్తి చేయించాడు కదా ! 




                                                                                           
                                                                                              నాల్గవ భాగం త్వరలో      ---
******************************///////////////***********************  *****************